news-details

بازگشت دوباره سنت دو طبقه کردن بزرگراه ها !

مهدی چمران بر این باور است منتخبین شورای ششم کارنامه خود را در گذشته مدیریت شهری به شهروندان تهرانی به اثابت رسانده اند بر همین اساس تکمیل مترو و پروژه های بزرگراه سازی به ویژه دو طبقه کردن اتوبان یادگار امام در اولویت برنامه های شورای ششم قرار دارد.

به گزارش گام نو؛ هر چند برخی از متخصصان شهری بر این باورند دوره توسعه بزرگراه ها در کلانشهرها به سر آمده است و باید شهرها به سمت انسان محور بودن پیش برود، اما منتخبین شورای ششم شهر تهران  به دنبال تکملیل پروژه ها و طرح های نیمه کاره خود در پایتخت هستند.

آنطور که عضو منتخب شورای شهر تهران  عنوان کرده است: پروژه تکمیل بزرگراه یادگار امام، پروژه‌ای بزرگ است و ما قصد داریم تا بر اساس طرح و برنامه‌ریزی، این بزرگراه را به صورت دو طبقه طراحی کنیم.

چمران تاکید دارد: ما خودمان را در دوره‌های گذشته در زمینه حمل و نقل عمومی نشان داده‌ایم و می‌توان گفت با  200کیلومتر مترویی که در ١٢سال خدمت قالیباف در سمت شهردار تهران ساخته شد، سابقه خوبی را در رزومه‌مان به ثبت رسانده‌ایم و البته در دو سال ابتدایی شروع پروژه نیز شاهد نتایج مطلوبی بوده‌ایم.

وی پیش بینی کرده است: در بازه زمانی که در اختیارمان قرار دادند، توانستیم 90 درصد پروژه از پروژه مذکور را به اتمام برسانیم و تنها دو خط شش و هفت باقی مانده، که بنابر پیش بینی من اگر شش ماه بیشتر فرصت داشتیم، می‌توانستیم آن را نیز تکمیل و به اتمام برسانیم.

مهدی چمران بر این باور است: در طول چهار سال گذشته تنها نیمی از پروژه باقی مانده انجام شد، در خط هفت تنها یک الی دو ایستگاه اضافه شد و در خط شش نیز خطوط و ایستگاه‌هایی از قبل ساخته شد، تنها بهره‌برداری و افتتاح شد. از این رو تلاش داریم، تا در زمینه متروسازی این دو خط را تکمیل کنیم و در زمینه راه سازی شهری نیز برخی بزرگراه‌ها مانند بزرگراه یادگار امام که به اتمام نرسیده و مسیرهای دیگر که نیاز به خطوط فرعی کناری دارد را باید تکمیل کرد. البته پروژه تکمیل بزرگراه یادگار امام،پروژه‌ای بزرگ است و ما قصد داریم تا براساس طرح و برنامه‌ریزیمان این بزرگراه را به صورت دو طبقه طراحی کنیم.

وی یادآور شده است: همچنین در زمینه حمل و نقل عمومی نیز، برنامه‌هایی در رابطه با تهیه اتوبوس و واگن مترو داریم و البته تهیه این واگن‌ها یکی از مشکلات اساسی ماست؛ چرا که این‌واگن‌ها باید خریداری و سپس مونتاژ شود، که با توجه به تحریم‌ها بازه زمانی بیش از یک سال را لازم دارد و نمی‌توان به سرعت تحولی را در این زمینه ایجاد کرد اما برنامه‌هایمان را در زمینه اتوبوسرانی آسان‌تر می‌توان اجرا کرد به شرط آنکه هزینه اولیه آن تأمین شود.

به اشتراک گذاری این مطلب!

مطالب مرتبط
نظرات

ارسال دیدگاه