news-details

توسعه حمل و نقل عمومی در اولویت آخر دولت ها

مطالعات اندیشکده حقوق شهری و شهروندی حکایت از آن دارد که ؛ فرسودگی ناوگان اتوبوسرانی به حدی است که بسیاری از مدیران نسبت به فروپاشی ساختار آن هشدار داده اند.

به گزارش گام نو؛ بنیامین شکوه فر رئیس اندیشکده حقوق شهری و شهروندی در گفت‌وگو با خبرنگار شهری خبرگزاری آنا اعلام کرده است: از همان 65 سال قبل که استارت تاسیس شرکت اتوبوسرانی زده شد تا امروز ، این مجموعه همواره با چالش های متعددی روبرو بوده است. درست یکسال بعد از تاسیس این شرکت، مدیرعامل وقت این مجموعه در نامه ای خطاب به مسئولان ، از فرسودگی ناوگان قدیمی پایتخت گلایه کرده و خواستار توجه به نوسازی آن شد.

وی با بیان اینکه نوسازی این ناوگان مشکلی است که هنوز و بعد از 6 و نیم دهه همچنان یکی از اصلی ترین معظلات ناوگان عریض و طویل اتوبوسرانی تهران است، ادامه داد: این ناوگان نه تنها زیر بار فشار تجمع و کثرت مسافران کمر خم کرده که تن نحیفش دیگر تاب و توان جابجایی صدها هزار مسافر در روز را ندارد.

به اعتقاد رئیس اندیشکده حقوق شهری و شهروندی؛ اگر این اتوبوس ها سالم و پر تعداد بودند، شاید امروز می توانستند نقش مهمی در کاهش آلودگی هوا و همچنین تردد شهروندان در دوران کرونایی کنونی داشته باشند.

این پژوهشگر حقوق عمومی تاکید دارد؛ اتوبوسرانی ناوگانی است که به خاطر تعلل مدیران شهری و دولت کنونی در تامین اتوبوس های جدید و بازسازی ناوگان قدیمی و فرسوده اش، در طول یکسال گذشته؛ به خاطر حجم مسافران خودش به کانونی برای انتشار کرونا و به خطر افتادن سلامت شهروندان بدل شده است. این در حالی است که با توجه به جابه جایی بیش از 3 میلیون نفر در روز توسط اتوبوس‌های شرکت واحد، یکی از راه‌های موثر در کاستن از آلودکی هوا، نوسازی ناوگان اتوبوسرانی شهر تهران است.

به گفته وی؛ طی سال‌های گذشته، این حوزه مورد بی‌مهری مسئولان مربوطه به ویژه مسئولان دولتی قرار گرفته است. دولت از سال 89 تاکنون هیچ اتوبوسی به شهرداری تهران تحویل نداده و از سویی با وجود شعارهایی که اعضای شورا و مدیران شهرداری میدهند، دولت طی دو سال اخیر مبالغ ناچیزی از بدهی قانونی اش به شهرداری برای توسعه ناوگان حمل و نقل عمومی را پرداخت کرده  است.

این مدرس دانشگاه یادآور شده است: با وجود تمامی تلاش هایی که برای لاپوشانی مشکلات سیستم حمل و نقل عمومی و بخصوص ناوگان اتوبوسرانی از سوی مدیران شهری دوره کنونی می شود اما به نظر می رسد وضعیت آنچنان وخیم است که داد بسیاری از همین مدیران را نیز درآورده است تا جاییکه محسن هاشمی رییس شورای شهر تهران سال گذشته درمورد حال ناخوش سیستم حمل و نقل عمومی در تهران، گفت: حدود دو سال است که از وضعیت هشدار در مورد سیستم حمل ونقل عمومی تهران عبور کرده ایم.

این پژوهشگر حقوق عمومی با تاکید بر اینکه فرسودگی ناوگان اتوبوسرانی به حدی جدی است که بسیاری از مدیران شهری نه تنها نسبت به فروپاشی ساختار آن هشدار داده اند که معتقدند چه بسا این مدیران و پرسنل زحمتکش مترو و اتوبوسرانی هستند که با زحمت و تلاش فراوان، ناوگان اتوبوسرانی و حتی کل سیستم حمل و نقل عمومی  را سرپا نگهداشته اند، عنوان کرده است: طبیعی است وقتیکه شما در یک سیستم ، ورودی ندارید و صرفا از آن خروجی می گیرید بالاخره این سیستم یکروز و در جایی دچار چالش شده و معیوب می شود.

به گفته وی؛ در شرایط کنونی کار به کجا رسیده است که مدیریت شهری علیرغم همسویی سیاسی با دولت، بارها صدایش درآمده و از بی توجهی دولتی ها در مورد اجرای قانون برنامه پنج‌ساله ششم توسعه، که براساس آن دولت باید یک سوم هزینه حمل و نقل عمومی را بپردازد، شدیدا انتقاد کرده اند.

شکوه فر با تاکید بر اینکه واقعیت این است که چه این دولت و چه دولت های قبلی هیچ گاه توسعه حمل ‌نقل عمومی را اولویت اصلی قرار نداده اند. بیان کرد: مجلس شورای اسلامی انصافا مصوبات خوبی داشته است اما قوانین صریح مصوب به دلایل و بهانه های مختلف اجرا نشده اند در حالی که قوانین خوبی همچون قانون حمایت از سامانه های حمل و نقل ریلی شهری و حومه مصوب سال ۸۵ ،قانون توسعه حمل و نقل عمومی و مدیریت مصرف سوخت مصوب ۸۶ ،قانون استفاده از تسهیلات حساب ذخیره ارزی برای حمل و نقل ریلی و عمومی شهری مصوب سال ۸۸، قانون هدفمند کردن یارانه ها مصوب سال ۸۸ ،قانون رسیدگی به تخلفات رانندگی مصوب سال ۸۹ و قانون هوای پاک مصوب سال ۹۶  را داریم که یا اصلا اجرا نشده و یا ناقص اجرا  شده است.

رئیس اندیشکده حقوق شهری و شهروندی با اشاره به اینکه دولت حتی حاضر به انجام مصوبات مهم و آنی کشوری در مورد حمل و نقل عمومی نیز نیست افزود:  از جمله این عدم همکاری در زمانی است که ستاد ملی کرونا مصوب کرد که  ۵۰۰۰  دستگاه اتوبوس به کشور اضافه شود ( که سهم تهران نیمی از آن بود) و تا امروز دولت اقدام اجرایی مثبتی در این زمینه نداشته است.

این مدرس دانشگاه با اشاره به شانه خالی کردن دولت در اجرای مسئولیت هایش گفت: رمز تحول در توسعه حمل و نقل عمومی، فقط و فقط در پول و وبودجه خلاصه نمی شود بلکه اگر قرار باشد بودجه ای کلان داشته باشیم و با آن اتوبوس و قطار بخریم که دیگر مشکلی وجود نداشت و ‌نیازی به اینهمه مدیر و برنامه ریزی و انتقاد نبود!

وی با تاکید بر استفاده از پتانسیل های موجود و فرصت های پیش آمده به بهترین نحو برای توسعه و نوسازی این ناوگان فشل و فرسوده استفاده کرداظهار کرد:  چه بسا همین الان و درشرایط مثلا سخت اقتصادی کنونی نیز منابع غیرنقد فراوانی در اختیار شهرداری قرار دارد که وی را قادر می کند تا در همین شرایط تحریم و کرونایی و بی پولی نیز، سرمایه گذارانی را جذب کند که حاضرند با دریافت پول اشان به صورت غیر نقدی ، اتوبوس هایی نو و به روز را وارد کشور و تهران کنند.

شکوه فر اذعان کرد: به نظر می رسد شاه کلید توسعه ناوگان حمل و نقل عمومی ما، در اصلاح مدیریت و به کارگیری مدیران شهری کاربلد و کارآمد باشد ، نه در تامین بودجه! دیدگاهی که امیدواریم با روی کار آمدن شورای شهرجدید محقق شود و مردم تهران با انتخاب آگاهانه خود بتوانند نمایندگانی را به پارلمان شهری بفرستند که در بخش های مختلف شهرو خدمات شهری کلانشهری مانند تهران، تحولاتی بنیادینی را رقم زنند.

به اشتراک گذاری این مطلب!

مطالب مرتبط
نظرات

ارسال دیدگاه